Aardbeving in Haïti: 300.000 doden gevreesd terwijl spanningen oplopen

Twee weken nadat een aardbeving van 7,0 de Richter Haïti verwoestte, heeft het land de zoektocht naar overlevenden beëindigd en richt het de reddingsactie op nieuwe problemen: hulporganisaties die worstelen met distributieproblemen, angst voor ziekte door onhygiënische omstandigheden en de toenemende dreiging van rellen.
De nationale overheid meldde dat het dodental kan stijgen tot 300.000.
Artsen vrezen dat de onhygiënische, geïmproviseerde tentkampen, waar naar schatting 1 miljoen overlevenden wonen, broedplaatsen kunnen worden voor tyfus, mazelen en E. coli. Ook hebben geïmproviseerde ziekenhuizen moeite om de vervolgzorg voort te zetten om infecties te voorkomen bij degenen die al behandeld zijn.
"We hebben het over duizenden amputaties en misschien de helft van de mensen die zijn geamputeerd, heeft meerdere ledematen geamputeerd," zei Dr. Mirta Roses, directeur van de Pan-Amerikaanse Gezondheidsorganisatie, tijdens een persconferentie op de luchthaven van Haïti (Reuters).
Velen liepen hoofd- en oogletsel op.
Na dagen van logistieke problemen bij het brengen van reddingsvoorraden naar Haïti, zijn de voorraden nu op de grond, maar de voortdurende angst voor rellen belemmert elke poging om hulp te verspreiden.
"Voor het verwoeste Nationaal Paleis kookte de wanhoop van de mensen over. Uruguayaanse [Verenigde Naties] vredestroepen moesten pepperspray in de lucht afvuren om duizenden mensen die om voedsel vochten te verspreiden.
"De overweldigde soldaten trokken zich uiteindelijk terug, en jonge mannen renden naar voren om de zakken pintobonen en rijst te pakken, waarop de Amerikaanse vlag was geprydd, en duwden anderen opzij—waaronder een zwangere vrouw die instortte en werd vertrapt. Duizenden bleven zonder voedsel achter" (The Associated Press).
Soldaten van de Verenigde Naties en de Verenigde Staten werken samen met Haïtiaanse wetshandhavers in een poging orde te scheppen na een van de ergste natuurrampen in de geschiedenis.
"U spreekt over een land dat vóór de aardbeving beperkte middelen en capaciteiten had, en de middelen die het had waren geconcentreerd in de hoofdstad," vertelde Kim Bolduc, coördinator van de VN-hulpverlening, aan The New York Times. "Deze context helpt verklaren waarom deze noodsituatie waarschijnlijk de meest complexe in de geschiedenis is, meer dan de tsunami, meer dan de aardbeving in Pakistan in [2005]."


