Londen—kogels zoeven voorbij, glas breekt en voetgangers gillen, terwijl ze dekking zoeken terwijl terroristische commando's aanvalswapens afvuren op nietsvermoedende menigten. Parijs—omstanders kijken hulpeloos toe hoe de wereldberoemde Eiffeltoren instort tot vormeloze metalen stukken, opgeslokt door meerdere explosies. Berlijn—bloed en lichaamsdelen spatten de Duitse straten in een brute, bijna surrealistische chaos veroorzaakt door islamitische terroristen die angst, paniek en chaos willen zaaien.

Drie steden. Drie gelijktijdige aanvallen. Een mogelijk terreurscenario. Allemaal zorgvuldig georkestreerd door religieuze extremisten die het Westen op de knieën willen dwingen.

Hoewel individuele Europese landen de dodelijke pijn van terroristische aanslagen die specifiek op hun burgers en regeringen gericht zijn, hebben gevoeld, is Europa als geheel niet uitgekozen voor aanvallen die kunnen wedijveren met de beruchte Amerikaanse aanslag van "11 september".

Althans nog niet.

Begin oktober 2010 waarschuwde de Amerikaanse regering Europa voor een complot met een reeks potentiële terroristische aanslagen, gebaseerd op informatie verkregen van een genaturaliseerde Duitse burger die in Pakistan was gevangen. Hoewel er geen details waren over wanneer en hoe, werd de dreiging als geloofwaardig genoeg beschouwd om het Verenigd Koninkrijk, Frankrijk en Duitsland in hoge paraatheid te brengen.

Dit roept de vraag op: Hoe zou Europa reageren—als een onverdeeld, vastberaden overheidsinstantie die zich beweegt met één geest, één doel, en naar één doel marcheert—als islamitische terroristen een nachtmerrieachtige aanval zouden uitvoeren op een schaal vergelijkbaar met die van 11 september 2001? Zou de snelheid en eenvoud van de uitvoering, het aantal slachtoffers en de daaropvolgende financiële en emotionele tol van zo'n dramatische gebeurtenis de Europese Unie tot actie aanzetten, zoals zij dat bij Amerika deed?

Plot Onthuld

In juli 2010 namen Amerikaanse troepen in de tribale regio's van Pakistan terreurverdachte Ahmed Sidiqi gevangen, een 36-jarige genaturaliseerde Duitse staatsburger die op het punt stond terug te keren naar Europa.

Tijdens verhoren op het vliegveld Bagram in Afghanistan zei de heer Sidiqi dat hij lid was van de Islamitische Beweging van Oezbekistan (IMU), een terreurorganisatie die verschillende rekruten uit Duitsland heeft binnengehaald, en dat hij en zijn broer vaak de voormalige al-Quds-moskee in Hamburg, Duitsland bezochten — hetzelfde religieuze centrum waar Mohammed Atta en andere terroristische samenzweerders samenkwamen voor gebed voordat ze naar Amerika verhuisden om de aanslagen van 11 september uit te voeren. (De moskee moest worden gesloten omdat ze een groeiend aantal volgelingen aantrok die gefascineerd waren door haar beruchte geschiedenis.)

De Duitse staatsburger beweerde te weten van verschillende terreuraanslagen die gepland waren op Duitsland, Groot-Brittannië en Frankrijk—plannen die werden gefinancierd door 9/11-meesterbrein Osama bin Laden. De heer Sidiqi vertelde Amerikaanse ondervragers dat teams van paspoortdragende Europese staatsburgers, die terrorismetraining hadden gekregen in Waziristan en Pakistan, al in Groot-Brittannië en Duitsland waren aangekomen om hun plan uit te voeren: commando-achtige jihadistische terroristen zouden "zachte doelen" aanvallen (bijvoorbeeld populaire toeristische attracties) in Berlijn (zoals Hotel Adlon nabij Brandenburger Tor, Centraal Station, Alexanderplatz televisietoren). en Parijs (de Eiffeltoren, de Notre Dame-kathedraal). De aanval in meerdere steden zou worden geïnformeerd naar de drie dagen durende schietpartij in Mumbai, India, in 2008, waarbij 166 mensen omkwamen.

Betrouwbare informatie?

Hoewel de beweringen geen specifieke details bevatten—ze konden waar zijn, een mengeling van feiten en onwaarheden, of bestaan uit leugens of weglatingen—stonden de Amerikaanse autoriteiten voor een probleem: (1) Europa waarschuwen en beschuldigd worden van "wolf roepen" als het complot onwaar bleek te zijn—of (2) niets zeggen en de schuld krijgen van het achterhouden van gevoelige informatie die levens had kunnen redden als het complot waar bleek.

Ze hielden rekening met verschillende factoren, zoals het gebruik van onbemande drones door de Central Intelligence Agency in het grensgebied tussen Afghanistan en Pakistan om vijf opstandelingen (vier Duitsers en één Brit) te doden die bij het complot betrokken waren.

EU-coördinator Terrorismebestrijding, Gilles de Kerchove, sprak over de groeiende bezorgdheid over door al-Qaida getrainde Europeanen die terreuraanslagen in Europa uitvoeren. Hij zei: "Ze bezitten paspoorten van lidstaten... ze zijn niet bekend bij de politie en moeilijker te detecteren" (Reuters).

"We weten dat sommige Somaliërs in Denemarken en Zweden naar Somalië gingen en terugkeerden naar Denemarken om aanvallen uit te voeren," vervolgde hij. "De Fransen arresteerden verschillende Fransen die naar Afghanistan gingen" (ibid.).

Een andere overweging was de aanval van bommeldingen in Frankrijk, dat er alleen al in september negen ontving; de Eiffeltoren werd twee keer in twee weken geëvacueerd en gesloten. (De dreigingen werden echter verondersteld van al-Qaeda in Noord-Afrika te komen, niet van Pakistan.)

Op 3 oktober waarschuwde het Amerikaanse ministerie van Buitenlandse Zaken de Franse, Britse en Duitse regeringen voor het terreurcomplot, en voegde eraan toe dat het mogelijk gelijktijdige aanvallen op vijf luchthavens in Europa omvat. Het ministerie van Buitenlandse Zaken gaf ook een reiswaarschuwing uit aan Amerikaanse burgers die naar het Europese continent reisden. In Duitsland verhoogde Ramstein Air Base, het hoofdkwartier van de United States Air Forces in Europa, de beveiliging en voerde een avondklok in, waarbij militairen werden opgedragen hun uniformen niet buiten de basis te dragen.

Reactie op Warning

Door het terreuralarmniveau op "ernstig" te houden, waarschuwde de Britse regering haar burgers die naar Frankrijk en Duitsland reisden en verscherpte ze de beveiliging voor de Britse koninklijke familie. De Britse minister van Binnenlandse Zaken Theresa May verzekerde het publiek: "De eerste en belangrijkste taak van deze regering is de bescherming en veiligheid van het Britse volk en bezoekers aan het VK" (Telegraph). Ze riep burgers op om verdachte activiteiten te melden.

Functionarissen van Scotland Yard en MI5 maken zich zorgen dat terroristen hun plan kunnen uitvoeren door aanvalswapens van criminele elementen te verkrijgen.

Als reactie op Groot-Brittannië gaf Frankrijk een waarschuwing aan Franse burgers die naar het Verenigd Koninkrijk reisden. Op dit moment maakt de regering zich echter minder zorgen over door Pakistan gesteunde terreurcomplotten dan over AQIM (al-Qaeda in de Islamitische Maghreb), dat de Algerijnse regering wil omverwerpen. De groep zou vijf Franse burgers en twee Afrikanen hebben ontvoerd in een Nigeriaanse mijnstad, vijf soldaten hebben gedood bij een vrachtwagenbomaanslag en gebruikt het internet en retorisch gedreven preken om rekruten aan te trekken. Tot nu toe zijn er minstens zes AQIM-terroristische cellen in heel Europa gesloten.

The Associated Press vatte de gewelddadige achtergrond van de terreurorganisatie samen: "Tegenwoordig wordt aangenomen dat AQIM ongeveer 400 strijders actief heeft van Niger tot Mali en Mauritanië, tientallen bomaanslagen of hinderlagen per maand uitvoert in Algerije, gijzelaars houdt en steeds meer banden heeft met drugshandelaren, zeggen inlichtingenfunctionarissen."

Zweden, hoewel niet specifiek genoemd als terroristisch doelwit, verhoogde voor het eerst zijn dreigingsalarm naar het hoogste niveau.

Elders heeft het Japanse ministerie van Buitenlandse Zaken een reiswaarschuwing uitgegeven voor zijn burgers, waarin zij worden opgeroepen voorzichtig te zijn in Europa. "Een functionaris van het ministerie in Japan zei dat de zeer ongebruikelijke waarschuwing niet werd ingegeven door specifieke inlichtingen, maar door eerdere Britse en Amerikaanse waarschuwingen" (Telegraph).

Ondertussen werd de beveiliging aangescherpt op Europese luchthavens, treinstations en toeristische attracties, hoewel noch Frankrijk noch Duitsland hun nationale dreigingsniveau verhoogden.

In feite bagatelliseerden de Duitse autoriteiten de terreurwaarschuwingen als "alarmistisch." Toch zei de voorzitter van de belangrijkste Duitse politiebond dat er meer dan 100 gevaarlijke islamitische extremisten in Duitsland zijn, waarvan ongeveer 40 getraind zijn in explosieven en sommigen gevechtservaring hebben in Afghanistan. "Dit is erg gevaarlijk voor ons," voegde hij toe (Reuters).

Het ministerie van Binnenlandse Zaken van het land riep Europeanen op realistisch te blijven over het terreurrisico en niet te overdrijven.

Het Duitse nieuwsmagazine Der Spiegel zei dat de Amerikaanse nieuwsmedia die "naar verluidt concrete waarschuwingen uitzenden, nalatig zijn," en noemde de inhoud van de waarschuwingen "belachelijk."

Evenzo de links georiënteerde Duitse krant Die Tageszeitung verklaarde: "Terreur is hetzelfde als angst, die kan komen zonder aanvallen. We zouden hier niet aan moeten deelnemen."

Een centrumlinkse Duitse nieuwsuitgave waarschuwde: "Terrorisme gedijt op het verspreiden van angst, en nuchterheid kan een wapen zijn tegen de angstzaagere."

Die Welt ging in op het dilemma waarmee Amerikaanse functionarissen werden geconfronteerd: "Roep te vaak wolf en je zit fout. Roep niet genoeg wolf en jij zit ook fout. Hetzelfde geldt voor terrorisme en terroristische alarmen. Terrorisme is een strijd van een zwakkere groep tegen een sterkere en een van de bedoelingen van de terroristen is het verspreiden van angst, waardoor het weefsel van het dagelijks leven wordt verscheurd—dat wil zeggen, de beschaving."

Ongeveer twee weken na de Amerikaanse waarschuwing waarschuwde Saoedi-Arabië dat Frankrijk een dreigende terroristische aanslag van al-Qaida op het Arabisch Schiereiland moest verwachten—van de radicale islamitische groep die verantwoordelijk was voor het sturen van de "kerstdagbommenlegger", een jonge Nigeriaanse man die probeerde een explosief te laten ontploffen terwijl hij aan boord was van Amsterdam naar Detroit op 25 december. 2009.

Wat islamitische terroristen willen

De Verenigde Staten worden er al lange tijd van beschuldigd de kant van Israël te kiezen vanwege Arabische en islamitische belangen in het Midden-Oosten. Dit (volgens politiek correcte gedachten) is reden genoeg voor dodelijke vijandigheid van radicale islamitische gelovigen.

Kijk naar fragmenten uit een preek van Muhammad Badi, de hoogste gids van de Moslimbroederschap, een extremistische organisatie, zoals vertaald door het Middle East Media Research Institute.

Ten eerste berispt de preek Arabische en islamitische regimes omdat ze niet genoeg doen: "Bovendien negeren zij Allahs gebod om jihad te voeren omwille van Zijn bestwil met [hun] geld en [hun] leven, zodat Allahs woord zal heersen en het woord van ongelovigen inferieur zal zijn..."

Vervolgens verruimt het de betekenis van "jihad" voorbij de algemeen aanvaarde definitie van "interne, individuele, spirituele strijd naar zelfverbetering": "Zij [moslims] moeten van cruciaal belang begrijpen dat de verbetering en verandering die de [moslim] natie nastreeft, alleen bereikt kunnen worden door jihad en offers en door het opvoeden van een jihadistische generatie die de dood nastreeft net zoals de vijanden het leven nastreven" (nadruk toegevoegd).

De preek roept moslims op zich te verenigen door hun leven te richten op één doel en doel: "Verzet is de enige oplossing tegen de Zio-Amerikaanse arrogantie en tirannie, en alles wat we nodig hebben is dat de Arabische moslimvolkeren erachter staan en het steunen."

Dan, misschien "bloed ruikend in het water" over Amerika's nationale achteruitgang, gaat de preek verder: "... de factoren die tot de ineenstorting van de VS zullen leiden zijn veel krachtiger dan die welke tot de val van het Sovjetrijk hebben geleid—want een natie die morele en menselijke waarden niet verdedigt, kan de mensheid niet leiden... De VS beleeft nu het begin van zijn einde en is op weg naar zijn ondergang..."

Maar hoe zit het met Europa? Waarom zouden islamitische extremisten samenzweren om dodelijke georkestreerde terreuraanslagen uit te voeren in minstens drie EU-lidstaten?

Denk aan fragmenten uit een artikel uit oktober 2010—"Waarom willen radicale moslims Europeanen doden?" —door Khaled Abu Toameh:

• "De Europeanen worden om dezelfde reden als de Amerikanen aangevallen: omdat ze 'ongelovigen' zijn en vijanden van de islam en vanwege de westerse waarden die zij presenteren. Ze worden doelwit vanwege hun falen om zich te transformeren tot islamitische landen."
• "Al-Qaeda is opgericht met één doel voor ogen: het verslaan van alle ongelovigen, inclusief de VS en haar Arabische, moslim- en westerse bondgenoten. Bin Laden en zijn vrienden willen Europeanen doden, niet vanwege de bouw van nederzettingen op de Westelijke Jordaanoever of de blokkade van de Gazastrook; ze willen Europeanen doden omdat Europeanen geen moslims zijn en andere waarden hebben."
• "De enige verbinding tussen de moslimterroristen en het conflict in het Midden-Oosten is hun dromen om Israël te vernietigen. Ze willen Israël vernietigen, niet omdat ze van de Palestijnen houden, maar omdat ze Joden als 'ongelovigen' beschouwen. Ze willen Israël vernietigen omdat ze geloven dat heel Palestina moslimland is dat alleen aan moslims toebehoort."

In de denkwijze van moslimextremisten is Europa een continent van ongelovigen. Zo simpel is het. Zij geloven dat degenen die niet voor Allah buigen geen rechten hebben—behalve het "recht" om niet te bestaan! Dit geldt eigenlijk voor vrijwel elke groep religieuze extremisten, ongeacht de godheid die zij aanbidden.

Wat zou Europa opnieuw doen als—of wanneer—het zijn eigen "9/11" krijgt?

De Europese Unie bestaat momenteel uit 27 lidstaten, waarbij elk land zijn soevereiniteit en unieke nationale identiteit, cultuur en taal wil behouden. Grotendeels een seculier gedreven overheidsbureaucratie, streeft het langzaam maar zeker ernaar een aanzienlijk tegenwicht te worden voor Amerikaanse, Russische en Chinese belangen op het wereldtoneel.

Toch kan de geschiedenis, zoals de geschiedenis heeft aangetoond, slechts één traumatische gebeurtenis de loop van een natie van de ene op de andere dag veranderen. Kijk maar naar de Verenigde Staten.

Nadat twee gekaapte vliegtuigen de tweelingtorens van New York hadden neergehaald, een ander vliegtuig opzettelijk in het Pentagon was neergestort, en weer een ander (mogelijk op weg naar het Witte Huis) in een afgelegen veld in Pennsylvania was neergestort, veranderde Amerika. Een paar weken lang stopten mensen en dachten na. De algemene vijandigheid van het publiek tegenover politieagenten, brandweerlieden en andere geüniformeerde autoriteitsfiguren veranderde ten goede.

Helaas was dit tijdelijk.

In het post-11 september-tijdperk van vandaag heeft Washington een ongekende "oorlog tegen terreur" gevoerd, waarbij troepen werden gestuurd om in Afghanistan te vechten—waarbij een totalitaire regering in Irak werd omvergeworpen en democratie en het concept van gelijke rechten en vrijheden werd geëxporteerd naar een cultuur die alleen brute regimes en geheime politie werd gekend—en de uitvoerende macht van het Oval Office ver buiten de grenzen van de oorspronkelijke beooging van de grondleggers uitbreidde—allemaal in naam van "Amerika veilig houden."

Waarom aannemen dat een onverdeeld Europa niet hetzelfde zou doen—of zelfs meer? Mannenregeringen hebben de neiging de middelen te rechtvaardigen als deze het gewenste doel bereiken. Dit is een tendens die zo oud is als het oude Rome zelf.

Na het afnemen van het juk van opeenvolgende koningen riep Rome zichzelf uit tot republiek. Iedereen die zich zelfs maar als de volgende koning presenteerde, onderging een bijzonder nare dood. Toch plaatste Rome in tijden van crisis—wanneer de republiek op het randje van vernietiging leek te wankelen—bepaalde mannen in het ambt van dictator, om snel en effectief te bereiken wat de democratische bureaucratie niet kon. Het kantoor was bedoeld als tijdelijk... Maar uiteindelijk werd het permanent.

Wat er toen met de oude Europeanen gebeurde, lijkt zich waarschijnlijk te herhalen in het moderne Europa van vandaag. Kan een crisis of misschien een reeks crises van ongekende dreiging bepaalde belangrijke gebeurtenissen in volgorde zetten?

Volgens het historische patroon zal een enkele seculiere leider, die de teugels van de uitvoerende macht ontvangt, Europa verenigen tot een sociaal-politiek-economisch-militaire macht, die zal overtreffen eerdere superkrachten. Dit "Nieuwe Europa" zal alles doen wat nodig is om zichzelf te beschermen tegen religieuze terroristen—of tegen iedereen die het als een bedreiging voor zijn belangen beschouwt.